Dostałeś pozew? Nie czekaj, skorzystaj z pomocy fachowca. Tutaj otrzymasz wsparcie

Navigation Menu

Zmiana nazwiska, a prawidłowe doręczenie przesyłki sądowej

Zmiana nazwiska, a prawidłowe doręczenie przesyłki sądowej

Dodane przez na Wrz 14, 2018 w Pozostałe | 0 komentarzy

Podanie w pozwie aktualnego adresu by doręczenie przesyłki sądowej jest oczywiste i powszechnie znane. Nikt z tym nie zamierza polemizować, ale co w przypadku gdy adres jest prawidłowy – czyt. aktualny – a nazwisko już nie? Na ten temat powziął Uchwałę Sąd Najwyższy o sygn. akt III CZP 105/16 z dnia 16. lutego 2017 roku.   Stan faktyczny   W rzeczonym stanie faktycznym, referendarz sądowy Sądu Rejonowego  wydał nakaz zapłaty w dniu 15. września 2015 roku. Przesyłka zawierająca odpis nakazu została nadana na nazwisko panieńskie Pozwanej – przez co była dwukrotnie awizowana pod wskazanym wcześniej adresem. Czerpiąc informacje z bazy danych PESEL-SAD ustalono, że Pozwana od dnia 8. lipca 2005 roku posługuje się innym nazwiskiem w związku z zamążpójściem. Pomijając ten istotny fakt, referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 11. grudnia 2015 roku uznał przesyłkę za doręczoną i tym samym nakaz zapłaty uzyskał status prawomocności. Następnie postanowieniem z dnia 2. lutego 2016 roku nadał nakazowi klauzulę wykonalności.   Skarga Pozwanej i wątpliwości   Pozwana postanowiła złożyć skargę na wyżej wskazane postanowienie, skarżąc w jej treści naruszenie art. 777 § 1 k.p.c. w związku z przyjęciem nakazu zapłaty jako prawomocnego pomimo braku prawidłowego doręczenia przesyłki sądowej Pozwanej. Sąd Rejonowy przy rozpoznawaniu podzielił wątpliwości Pozwanej w rzeczonym zagadnieniu prawnym. W związku z wieloma wątpliwościami w tejże sprawie przed Sądem Najwyższym zgłosił udział Rzecznik Praw Obywatelskich, którego stanowisko było jasne – warunkiem uznania skutecznego doręczenia zastępczego w związku z art. 139 § 1 k.p.c. jest wysłanie przesyłki sądowej na aktualne nazwisko adresata.   Opinia Sądu Najwyższego   Sąd Najwyższy badając taki stan faktyczny, stwierdził że adresat pisma powinien być w sposób niebudzący wątpliwości zawiadomiony o nadejściu pisma sądowego oraz o miejscu i sposobie jego odbioru. Co oznacza, że koniecznym jest zachowanie wszystkich wymogów formalnych dotyczących zawiadomienia adresata. Sąd Najwyższy powołał się na liczną judykaturę (np.  II CKN 751/98, nie publ., z dnia 15 maja 2008 r., I CZ 35/08, nie publ., i z dnia 3 lipca 2008 r., IV CZ 51/08, nie publ.), która wyraźnie stwierdza że uchybienie wskazanym wymaganiom formalnym powoduje nieskuteczność doręczenia. W owej uchwale Sąd Najwyższy podkreśla, że w dotychczasowym orzecznictwie Sąd Najwyższy kładł nacisk na prawidłowość adresu – nawet dochodziło do tego typu...

Czytaj dalej

Weksel a kredyt konsumencki

Weksel a kredyt konsumencki

Dodane przez na Wrz 5, 2018 w Pozostałe | 0 komentarzy

Weksel jest rodzajem papieru wartościowego, w którym wystawca weksla zobowiązuje się do spłaty określonej sumy, wskazanej w tym wekslu, wierzycielowi. Z pojęciem weksla spotkać można się często przy okazji umów kredytowych, ponieważ może on stanowić formę zabezpieczenia albo nawet spłaty kredytu. Chociaż o wekslach każdy z pewnością słyszał, to niekoniecznie miał z nimi do czynienia. Sprawa weksli nie jest wcale tak prosta, jak mogłoby się wydawać z definicji, ponieważ rządzą się one swoimi prawami. W jaki sposób zatem posługiwać się prawidłowo wekslami w kredycie konsumenckim?   Czym jest kredyt konsumencki?   Zanim przejdziemy do kwestii stosowania weksla w kredycie konsumenckim, trzeba wyjaśnić, co właściwie prawo rozumie przez to pojęcie. Kredytem konsumenckim będzie udzielony przez kredytodawcę, w ramach prowadzonej przez niego działalności, kredyt o wartości nieprzekraczającej 255,550 zł albo równowartości tej kwoty w walucie innej niż polska. Należy przy tym zauważyć, że przepisom dotyczącym kredytów konsumenckich podlegać będą nie tylko umowy pożyczki czy umowy kredytu bankowego, ale również umowy sprzedaży ratalnej czy umowy o odroczeniu konsumentowi terminu spełnienia świadczenia pieniężnego. Za kredyt konsumencki nie będzie uważana umowa, na mocy której konsument nie jest zobowiązany spłacać oprocentowanie czy inne koszty związane z udzieleniem lub spłatą kredytu, a zatem przepisy te nie będą dotyczyć np. popularnej ostatnio sprzedaży ratalnej z oprocentowaniem 0%.   Jak wystawić weksel?   Wekslom oraz zasadom ich wystawiania poświęcona jest cała osobna ustawa – Prawo wekslowe. Weksel należy sporządzić w formie pisemnej. Dla swojej ważności wymaga również oznaczenia nazwą „weksel” oraz zawarcia w nim terminu i miejsca płatności, danych osoby zobowiązanej do uiszczenia płatności oraz osoby, na polecenie której płatność ma zostać dokonana, oraz oczywiście kwoty wraz z bezwarunkowym poleceniem jej zapłaty. Weksel musi zostać opatrzony własnoręcznym podpisem wystawcy, a także powinien zawierać informację o miejscu i dacie jego wystawienia. Jak zatem widać, osobą zobowiązaną do spłaty weksla wcale nie musi być jego wystawca. Weksel może zobowiązywać inną osobę do spełnienia świadczenia pieniężnego. Ponadto weksel nie musi wskazywać danych osoby, na rzecz której zostaje wystawiony – tym samym staje się wekslem na okaziciela, a zatem ten, kto jest w jego posiadaniu, będzie uprawniony do otrzymania określonej kwoty od zobowiązanego. Szczególnym przypadkiem weksla jest weksel in blanco – nie...

Czytaj dalej

Plan gruntownej zmiany kodeksu postępowania cywilnego

Plan gruntownej zmiany kodeksu postępowania cywilnego

Dodane przez na Gru 14, 2017 w Pozostałe | 0 komentarzy

Wprowadzenie posiedzenia przygotowawczego, zwiększenie władzy dyskrecjonalnej sędziego, w tym możliwość uznania pozew za oczywiście bezzasadny czyli plan gruntownej zmiany kodeksu postępowania cywilnego Długo oczekiwana nowelizacja ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw spowoduje diametralną zmianę tego postępowania. Projekt z dnia 27 listopada 2017 roku zakłada reformę praktycznie wszystkich kluczowych jego instytucji. Zmiany w głównej mierze polegać będą na wprowadzeniu fazy postępowania przygotowawczego, zwiększeniu władzy dyskrecjonalnej sędziego, ustanowieniu definicji nadużycia prawa procesowego oraz licznych sankcji w przypadku jego stwierdzenia, odejściu od priorytetowego znaczenia rozprawy a także innych zmian dotyczących organizacji pracy sądów, apelacji, zażaleń oraz postępowań odrębnych. Nowelizacja wprowadza kilka bardzo zaskakujących rozwiązań takich jak obowiązek odpowiedzi na pozew, wskazaniu – już na etapie posiedzenia przygotowawczego – terminu ogłoszenia wyroku oraz możliwości uznania pozwu za oczywiście bezzasadny.¹ W krótkim opracowaniu planowanej nowelizacji skupimy się na kluczowych jej założeniach: Wprowadzenie fazy postępowania przygotowawczego Możliwość nałożenia sankcji na uczestnika nadużywającego swoje uprawnienia procesowe Zmiany w postępowaniu dowodowym – próba zdyscyplinowania stron oraz ich pełnomocników poprzez obowiązek szczegółowego wskazania faktów, które mają wynikać z przeprowadzenia danego dowodu a także wprowadzenie instytucji świadka-eksperta Koncentracja postępowania międzyinstancyjnego w sądzie II instancji Nieznana dotychczas faza postępowania przygotowawczego Obszerne uzasadnienie planowanej zmiany zaczyna się od wyjaśnienia konieczności wprowadzenia fazy postępowania przygotowawczego. Projektodawca podkreśla rolę dobrej organizacji w celu uniknięcia niepotrzebnego przedłużania się postępowania. Celem wprowadzenia tej fazy ma być zakończenie postępowania bez konieczności przeprowadzania rozprawy. Jeżeli jednak potrzebne będzie jej przeprowadzenie to powinno się to odbyć na jednym posiedzeniu – ewentualnie na kilku, z zastrzeżeniem, że następują one po sobie w kolejnych dniach, bez wielomiesięcznych odstępów. W założeniu reformy sędzia ma zaznajomić się ze stanowiskiem obu stron jeszcze przed posiedzeniem przygotowawczym, czemu ma służyć wprowadzenie obowiązku odpowiedzi na pozew, w konsekwencji czego art. 207 k.p.c. ma został uchylony. Charakter postępowania nieprocesowego uzasadnia jednak wprowadzenie rozwiązania, według którego odpowiedź na pozew będzie obligatoryjna, tylko wtedy gdy tak zarządzi przewodniczący składu orzekającego (proj. art. 5112  § 1 k.p.c.). Skutkiem niewykonania obowiązku ciążącego na pozwanym będzie co do zasady wydanie wyroku zaocznego przez sąd. Główną instytucją fazy postępowania przygotowawczego będzie obligatoryjne przeprowadzenie posiedzenia przygotowawczego. Nie będzie ono jednak wyznaczane w przypadku spraw, którym nadany będzie inny bieg postępowania...

Czytaj dalej

Wzór skargi na komornika

Wzór skargi na komornika

Dodane przez na Wrz 25, 2017 w Pisma od komornika | 0 komentarzy

W Internecie można się natknąć na różne wzory pism do komornika, jak i wzory skarg na komornika. Trzeba być ostrożnym, by wzór pisma, którego poszukujemy był pozbawiony formalnych pomyłek. Nie chcemy przecież złożyć do sądu pisma, któremu brakuje istotnych elementów, które są niezbędny, by sąd w ogóle zechciał owe pismo rozpatrywać. Zatem co powinien zawierać poprawny wzór skargi na komornika?: wskazanie na strony postępowania wraz z informacją o ich adresie zamieszkania, określenie zaskarżanej czynności lub zaniechania, wniosek o dokonanie, uchylenie lub zmianę wspomnianej czynności wraz ze stosownym uzasadnieniem, sygnaturę akt komornika, które dotyczą sprawy, podpis osoby, która skargę składa Należy pamiętać, aby dołączyć stosowną liczbę odpisów po jednym dla każdej ze stron. Za złożenie skargi należy uiścić opłatę sądową w wysokości 100 zł, ale można wystąpić o zwolnienie z tych...

Czytaj dalej

Skarga na czynności komornika

Skarga na czynności komornika

Dodane przez na Wrz 25, 2017 w Pisma od komornika | 0 komentarzy

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 roku o komornikach sądowych i egzekucji określa komornika, jako funkcjonariusza publicznego. I właśnie ta ustawa jest fundamentem działań każdego komornika sądowego działającego na terenie naszego kraju. To ona nakłada na funkcjonariusza szereg obowiązków i obliguje do przestrzegania prawa oraz etyki zawodowej, zgodnie ze składanymi ślubami. Komornik, który jest funkcjonariuszem publicznym działającym z ramienia sądu rejonowego musi wykonywać swoje zadania w zgodzie z literą prawa. Jeżeli działa on niezgodnie z przyjętymi standardami, wykracza poza swoje obowiązku lub zaniecha wykonywania jakichś czynności, wówczas może zostać złożona na niego oficjalna skarga. Dzięki jej złożeniu sąd może przyjrzeć się działalności komornika i ocenić ją pod kątem formalnym, jak i zgodności z prawem. Instytucje skargi normuje artykuł 767 Kodeksu Postępowania Cywilnego. Ochrona interesów dłużnika i wierzyciela Skarga na czynności komornika to bardzo ważne narzędzie, jeśli chodzi o ochronę interesów zainteresowanych stron w postępowaniu komorniczym. Jeżeli wierzyciel zauważy, że komornik zaniechuje pewnych działań, przez co egzekucja nie jest wykonywana należycie, może złożyć stosowną skargę do sądu rejonowego przy którym działa ów komornik. Dłużnik także jest chroniony i jeżeli odnotuje, że funkcjonariusz publiczny np. wykracza poza swoje kompetencje przez co dłużnik narażony jest na jakieś straty, także może on zgłosić skargę na tego komornika. Co ciekawe, nawet osoby trzecie, które bezpośrednio nie są zaangażowane w sprawę, mogą wysłać do sądu taką skargę. Oczywiście, że wykażą jakiś interes prawny wiążący ich z tą konkretną sprawą. Co można, a czego nie można zaskarżyć? W skrócie – można zaskarżyć naruszenie przez komornika przepisów postępowania egzekucyjnego, zwłaszcza w sytuacji, gdy zagraża to bezpośrednio prawa osób związanych z jego działaniem (dłużnik, wierzyciel oraz osoby trzecie). Czyli skargę można złożyć na każdą czynność, która powoduje naruszenia praw i dobra osób powiązanych z postępowaniem oraz na każde zaniechanie, czyli czynności, których komornik nie podjął, a był zobligowany, by w należyty sposób zabezpieczyć prawa dłużnika bądź wierzyciela. Rzeczą, której zaskarżyć nie można jest bezczynność komornika. Bierze się to stąd, że nie jest to równoznaczne z zaniechaniem wszelkich działań egzekucyjnych. Taką sprawę zaskarża się w innym...

Czytaj dalej