Dodane przez na Sie 20, 2015 w Pozew o zapłatę, Pozostałe | 0 komentarzy

Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz.U. 2013 poz. 403) przyznała wierzycielowi nowe, dodatkowe roszczenie, którego celem jest wyrównanie strat ponoszonych w związku z odzyskiwaniem zaległych płatności. W niniejszym artykule postaramy się krótko omówić wspomniane roszczenie. Potrzebujesz pomocy przy windykacji lub otrzymałeś niesłuszne wezwanie? W razie potrzeby pomocy skontaktuj się prawnikiem. Nasi prawnicy są do Twojej dyspozycji: kontakt@pomocpozwanym.pl 793 785 049 40 euro rekompensaty i to bez wezwania Od dnia 28 kwietnia 2013 roku wierzycielowi zgodnie z art. 10 ww. ustawy od dnia nabycia uprawnienia do odsetek, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lub art. 8 ust. 1, bez wezwania, przysługuje od dłużnika z tytułu rekompensaty za koszty odzyskiwania należności równowartość kwoty 40 euro przeliczonych na złote według średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym świadczenie pieniężne stało się wymagalne. W przypadku jednak, gdy koszty odzyskiwania należności poniesione z tytułu opóźnień w zapłacie w transakcji handlowej przekroczą 40 euro, wierzycielowi przysługuje zwrot tych kosztów, w tym kosztów postępowania sądowego, ale pomniejszonych o tę kwotę. Należy wspomnieć, że ten artykuł wynika z implementacji art. 6 ust. 1 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/UE z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych, który obliguje państwa członkowskie UE do zapewnienia wierzycielowi co najmniej stałej kwoty 40 euro w przypadku powstania po stronie dłużnika obowiązku zapłaty odsetek za opóźnienie.[1] Przeanalizujmy krótko to uprawnienie. Komu przysługuje 40 euro rekompensaty Jak sam tytuł ustawy wskazuje reguluje ona transakcje handlowe, dlatego nie będzie ona stosowana do każdej umowy zawieranej w obrocie, ale tylko do takiej która spełni warunki uznania jej za transakcję handlową i została zawarta przez – najogólniej mówiąc – przedsiębiorców.[2] Za transakcję handlową ustawa rozumie umowę, której przedmiotem jest odpłatna dostawa towaru lub odpłatne świadczenie usługi, jeżeli wymienione niżej strony, zawierają ją w związku z wykonywaną działalnością. W doktrynie wskazywało się i nadal wskazuje, że nie ma istotnego znaczenia nazwa zawieranej umowy, ale ogólny sens i cel ekonomiczny transakcji. Jako umowy związane z dostawą towarów należy uznać: umowę sprzedaży czy umowę kontraktacji. Bez znaczenie jest to, czy dostawa towarów jest...

Czytaj dalej